Selecteer een pagina

Tussen eb en vloed

Het is zaterdag, 2 januari  2021. Het is een stralende dag, toch ben ik niet blij. De geur van de appelflappen hangt nog in huis. Ik moet mijn kerstboom aftuigen. Ik kan het nog even niet. Het jaar 2020 is als eb aan me voorbij gegaan. Veel plannen zijn niet doorgegaan. De terugtrekkende beweging van de zee heeft mij teruggeworpen op mij zelf. Kon ik me staande houden in de sterke stroming van niet aflatende zuiging naar zee? Ik draai mijn rug naar de zee en kijk naar de plannen voor 2021. Ik zie ze niet. Ik hoop dat ze zich verschuilen achter de duinenrij van de vaccinatie. De zuigkracht van het water is veranderd in kabbelend water rond mijn voeten. Ik weet dat de vloed zich gereed maakt om me voort te stuwen naar de duinenrij, om me weer te mengen in het leven van alledag, plannen te maken voor de Regenbooggroep, elkaar te omhelzen, maar nu nog even niet. Het is doodtij en ik sta stil,  wachtend op betere tijden.

Rita Zwaan
Platform Regenboog Hoorn/Westfriesland